Purists and Pragmatists

Ramdev’s acrimonious encounter (1) with Indian Medical Association: is there a need to deride other systems of medicines than the one you are trained? Yes, only to those practitioners who are threatened of their livelihood by the competitors and would thus wish to scuttle their business by sullying them; But for those, who suffer from ailments, it does not matter who cures, the ones that ‘would’ cure is the most sought after!

Many a times, it is by the word of mouth (and now social media) that picks up the better ones. How else can one explain the crowd that thronged (2) in ‘krishnapatnam’ village near Nellore district in AP, hearing a wonder cure ‘eye drops’ for covid? There were many, reportedly even with oxygen support, waiting in ambulances, leaving their ICUs, among the thousands that swarmed to get this ‘traditional’ preparation! Does it not show the extreme distress? People are driven from pillar to post with the sole objective of ‘எத்தைத்தின்னால் பித்தம் குறையும்’ syndrome!

Being an ardent follower of Homoeopathy over three decades, I am witness to many wonder cures for melodies such as jaundice, shrilling cries and tantrums of babies, mental depression, etc., that allopathy could not alleviate! There are countless cases of reliefs using Ayurvedic treatment, like the one for joint pains. My chronic Achilles tendonitis, of heel for which I was advised surgical procedure as the possible cure, could get relieved with Chinese foot massaging! I would only advocate an open mind for any ailment! Human body has evolved over eons with checks and balances, which is difficult to decipher by any one completely as yet!

Unlike the west, the east and far eastern civilisations, that dates back to centuries, have a host of concoctions to offer for any ailment. Many a times, it is wholistic unlike the ‘modern’ system that primarily relies on ‘signs and symptoms’! Though these old systems have survived centuries with unrecorded successes, acrimonious challenge by the evidence based allopathy, continue to bewilder the empirical evidences by the legions of these traditional medicines. I do not know, why?

With seemingly a large understanding of the genes in the recent times, people tend to arrogantly believe, there is cure for any melody; they can even deliver ‘designer babies’ meeting the required ‘specifications’! I would not be surprised if one day we end up in ‘Frankensteins’ through this genetic engineering, that has entered into therapeutics; fortunately this research is either banned or restricted in many ‘saner’ countries! Who knows – even covid virus might have been an outcome of one such research!

The audacious front line researchers of the cutting edge research apart, there are a still quite a few medical practitioners who understand the limitations of their own system and do not mind advising the “goods” in the other; leave alone some of them even furtively ‘cross’ prescribing, though it may be a ‘bitter pill’ to swallow for the ‘purists’!

This puddled topic reminds me of a sanskrit satirical verse by Neelakanta Dhikshidar who lived in the 17th century, in his ‘kalividambana’ on doctors:

that translates roughly into: ‘A doctor can treat a patient as he likes but he should prescribe strict diet restrictions. If restored to health, the credit goes to the treatment and if otherwise, the blame can be passed on to non adherence of dietary regimen’. To be precise, you can continue to be a successful doctor, once you know how to coverup the failures!

Is this not true even today? Does this not depict the present dilemma of the society?

Credits:

1. https://youtu.be/tIxlH0JOoUA

2. https://youtu.be/CcZE0ofp7R4

Can the world be the same ever again?

A few small countries have claimed near normalcy while a few bigger ones have feigned the same by unmasking, even-though the infection has not really abated. As per WHO guidelines, a country is considered infection free only when, no single case of new infection is reported for two incubation periods. That is, zero case for a month or so. This must be when no external constraints are in force for mobility and social gatherings. It doesn’t appear so anywhere in the near future.

Festivals, travels and elections are common activities of any free country in today’s world. Majority of the population engage in these activities in normal life, but these routines do not appear to be in the horizon.

For example, consider some of the recent election exercises: US had one to choose its president in the fag end of 2020. Neither the pandemic nor elections deter with the presence of each other. USA never had a relapse from infection ever since its onset in early 2020 is another story. Elections too were held in the four major states in the more populous India in April 2021. While the numbers in India were indeed quite low in March 2021- real bottom of the wave at less than 10000 cases a day, 10% of the September, 2021 peak! TPR, the test positivity rate, also was quite low, at less than a few percentage. In April 2021, it had a phenomenal raise during the busy the multiphase schedule. The election mela ended in 2nd May; the peak of the second wave in the country was on 13th May, after a typical ten day incubation period of this virus. Look at the numbers today when many states are still under lockdown: 70% of the daily infection of the country’s 220 K, is from six states, three of the four states that had elections are in the list. Only Karnataka, Maharashtra and AP being outliers – Have they paid the price for being close neighbours?

Now take the case of festivals: How come the kumbmela states, UP, Uttarakhand are out of the woods so quickly ? The congregation should have contributed to the infection as much as election bound states – but didn’t.. why? would it have been the large scale testing that could have led to scuttling of the menace? could be! UP tests over 3.2 lakhs a day even today and it’s positivity (TPR) is less than just 1%. Even at its peak of infection the TPR was not above 18%. Uttarakhand Could keep its positivity at its peak below 24%; today it is at less than 8%. Both the states had peaks around 10 days after the festival time.

Why the election bound states could not manage well? Poor testing? For strange reasons, the authorities did not comply to the warnings to ramp up the testing in TN, Kerala, WB and are paying a heavy price now. TPRs were all above 25% and sometimes dangerously even close to 30%? WB even today continues to be well above 25% while others are just less than 20%!

Conclusion is any congregation would contribute to a wave; no doubt! As long as there is any remnant of live virus around, there is a looming threat! From the experience of Mar-May 2021 period, it can be safely concluded that even a TPR of less than 1% in random testing would not guarantee a threat free world! Till immunisation of the whole public is done like in small pox, the threat would continue: virus would not only thrive, but mutate and can potentially become resistant to the existing immunity!

Clarion call to save lives at the brink

We are presently at the other side of the peak of the second wave. Most part of the last year was spent on the first. Let us study the patterns of the two waves: the first one had a peak of 93K daily cases on 16th sep 2020, it decayed to a low of 11K on 12th Feb 2021, around 12% of the peak. While rising, the same number was reached 15th June 2020. It took three months to raise and five to recede.

Using the same metric of 12% of the peak as the start of a peak, the peak load of the second being 392k a day on 8th May 2021, 47K was on 25th Mar, the peak was reached in 45 days. Using the same pattern of the decay, it would not be very much off to predict 47k would be reached within 60 to 75 days. That is mid or end July. With vaccination and natural infection trend, it should be definitely earlier. It could even break the 10% barrier, that is 39K which is generally difficult to break without other interventions. No great modeling or complex mathematics!

The wave was not symmetric during the first wave, not only in time period but also in number of infections; more infections during the receding part than the ascending, at 60:40%. If a similar pattern is assumed, With the cumulative infections during the second wave in the raising part being of the order of 11000K, the trailing part could be 16500K, making a cumulative total of 26500k infection in the second wave.

Coming to mortalities. The loss of lives were of the order of 155K in the first wave, for case load of 11308K or 1.37%. If the same Case Fatality Rate, CFR is assumed, the total mortalities in the second wave alone could be as high as 363K! Already it has claimed 150K lives in this phase. Are we to be prepared for another 110K deaths in the coming two or three months?

While the extent of infection is a function of crowd behaviour, the mortalities depend strongly on post infection case management; understanding of the infection has been good from the deadly first phase – management in the second phase has become more systematic, SOPs well laid out, infrastructure ramped up, but the CFR in the present phase appears to be the same so far! Why? Whether the disease presentation has changed calling for alternate strategies? Oxygen starvation seems to be a new phenomenon and a major life threat in the Indian patients that is contrary to those infected in the other parts of the world! Why? Would a complete relook at the strategy of management of infected be called for? May be or may not. In Indian conditions, patients might be reaching the hospitals only when they starve for oxygen, unlike in the west where they reach early.

The virus has definitely become more infectious in the second phase, but not more deadly. Symptoms, clinical presentation and the prognosis all remain the same. Having understood the Covid-19 syndrome, also the therapies, with no dearth of medicines, planning and allocation of resources appropriate to the needs could be done on need and priority. It would be criminal to loose so many lives in the same way now also like the previous phase! Would those accountable for public health, raise to the occasion?

In big cities, the corporations should pool the hospital resources, centralise allocation without manual intervention based on patients’ health parameters, doctors in ambulances (even modified UBER, OLA would do) to attend to the covid positives in their residences, instead of patients rushing out in search of beds; Empanel house surgeons; advice the infected at their home and follow up with medications, allot the beds without political interferences apart from disciplining the corporate hospitals. Would this be politically a sound option? I don’t know..

Not that such models have not been in vogue and successful in this country, it is, Ignorants may Consult BMC commissioner Iqbal Singh Chahal, without a shame. Simply adopt this Bombay model, if you are sincere in saving the lives – callous attitude only leads to loss of precious life.

Kerala too has done a good job with enviably low CFR… there are too many bad examples in the other states like Punjab and Delhi, I am ashamed to list here….

Postmortems after this pandemic may be educative but don’t save lost lives! Wake up! It is time to wear the ‘tin hat’! No battle is lost for those who act on the informed signals!

Credits:

https://theprint.in/india/ias-officer-iqbal-chahal-bmc-chief-mumbais-covid-hero-was-once-shunted-out-by-modi-govt/655990/

Universal vaccination policy of India

Kiran Majumdar, the chairperson of Biocon, tweeted, “The vaccine situation in India is like arranged marriage. First u r not ready, then u dont like any, then u dont get any”!!

Health minister Dr Harsh Vardhan, responded equally sportively, ‘everybody will get their match, soon’.

What is the ground reality?

Out of 35 crore Indian population in the 45+ segment, more than 11 crore have been already vaccinated at least once, which is a significant 30%! Assuming only 60% are either willing or targeted to get vaccinated, central government has to plan for another 11 to 12 crore which is quite doable in the next three months at best, considering the production capacities of Indian suppliers and the commitments by way of advance payments of purchase orders. This would largely protect the most vulnerable population in the quickest feasible time period. The increased gap between the jabs is a blessing in disguise.

This leaves 59 crore adult (18 to 44) population, that is left to the responsibility of states. The immunisation program for this section has taken off in a subdued way since the beginning of this month, and till now 50 lakh or less than 1% have taken the jabs, in the last 15 days. It is quite likely that a significant fraction would have already had asymptomatic infection and have antibodies, since they unmindfully venture out often even during lockout periods.

Though health is a state subject, centre has proactively pushed the vaccination program and has set in place a system. The state leaders who engage in slanging matches have the responsibility to vaccinate only this segment of population. With the liberalised policy, a fraction of this population would anyway get vaccinated by their employers and the affluent few who can afford can pay for the jabs in comfort. Those elites who have faiths only in the latest western technology as reliable and safe compared to the ‘under developed local varieties’ can prefer Pfizer or Modena at a cost! This apart from satisfying their ego would also relieve the states’ responsibility and burden to an extent.

This young adult population, being active in the social media, embarks itself into dictating terms with the ever willing anti-government bought out press, which is apparently irrational. There is no need to issue a global tender for foreign vaccines. The government can collectively bargain for the best reasonable price as these vaccines cannot be procured on lowest bidder basis!

The global tendering by some states is either ill-conceived or knee jerk reaction or playing to the gallery!

Why Scientists shun connecting the dots?

There is a growing Scientific evidence from the genome of the Covid-19 virus, that it is genetically engineered and not naturally evolved. And, these genetic experiments were carried out in potentially risky BSL2 (and not in BSL4 as per regulatory norms but very uncomfortable to work) labs of Wuhan that could have led to infecting some of their technicians, who were not protected by vaccines. Strangely the funding of these experiments has been done by US agencies! To escape the wrath of the world community, those in the know of things are hand in glove to hide the truth and this includes the likes of Dr Faucci. Even the knowledgeable virologists, who can easily connect the dots and confirm the conjectures, stay mute spectators or else the grants for their future ‘gain-of-function’ experiments, which is their bread and butter for survival, would be at stake!

Now Connecting the dots:

Virologists started studying bat coronaviruses in earnest after these turned out to be the source of both the SARS1 and MERS soon after the epidemics. In particular, researchers wanted to understand what changes needed to occur in a bat virus’s spike proteins before it could infect people. This also involves genetically engineering a Corona virus that could infect humans! This, in scientific parlance, called ‘‘gain-of-function’ experiments, that would enable understanding as well as making vaccines in the long run to protect the public against these viruses! Indeed a noble pursuit, but….?

In November 2015, Dr. Shi, the ‘bat lady’ of China with Ralph S. Baric, an eminent coronavirus researcher at the University of North Carolina created a novel virus by taking the backbone of the SARS1 virus and replacing its spike protein with one from a bat virus. This manufactured virus was able to infect the cells of the human airway, at least when tested against a lab culture of such cells. Paradoxically, the work was funded by the National Institute of Allergy and Infectious Diseases (NIAID), a part of the U.S. National Institutes of Health (NIH).

Much of Dr. Shi’s work on gain-of-function in coronaviruses was performed at the BSL2 — biosafety level 2, the biosafety level of a standard US dentist’s office — that would pose an unacceptably high risk of infection of laboratory staff upon contact with a virus having the transmission properties of SARS-CoV-2.

Much before the outbreak of the pandemic became generally known, Dr. Daszak who channelled the US funding to WIV, gave an interview (2) in which he talked in glowing terms of how researchers at the Wuhan Institute of Virology had been reprogramming the spike protein and generating chimeric coronaviruses capable of infecting humanized mice. Daszak says, “Well I think…coronaviruses — you can manipulate them in the lab pretty easily. Spike protein drives a lot of what happen with coronavirus, in zoonotic risk. So you can get the sequence, you can build the protein, and we work a lot with Ralph Baric at UNC to do this. Insert into the backbone of another virus and do some work in the lab. So you can get more predictive when you find a sequence. You’ve got this diversity. Now the logical progression for vaccines is, if you are going to develop a vaccine for SARS, people are going to use pandemic SARS, but let’s insert some of these other things and get a better vaccine.”

What other evidence you need than this in the own words of one who was responsible for the research?

Concern about safety conditions at the Wuhan lab was not, it seems, misplaced as several researchers inside the WIV became sick in autumn 2019, before the first identified case of the outbreak, with symptoms consistent with both COVID-19 and common seasonal illnesses.

Chinese authorities did not permit WHO team either perusal of Wuhan lab documents or interact with the experimenters!

What more evidence you need to understand why scientists shy away from the truth?

Such leaks if not intentional, why not say so to the world at large?

Credits

1. https://www.nature.com/articles/nm.3985

2. https://youtu.be/fUEQPW7GRGo

அர்த்தமுள்ள வசவுகள்

அன்றாட வாழ்க்கையில் வசவு இன்றி அமையாத ஒன்று.. நாகரிகமாகவும் அதே வேளையில் இந்த வசவுகள் கோபத்திற்கு வடிகால்கள். வசவுகளுக்காக தமிழில் பல நாகரிகமான சொற்கள் தொன்று தொட்டு வழக்கத்தில் இருந்து வந்ததை இணையத்தில் மேய்நத போது அறிய வந்தேன். அர்த்தமில்லாத பல வசவுகளை அதிகம் பயன்படுத்தும் இந்த கால கட்டத்தில், இந்த அர்த்தமுள்ள வசவுகளை பகிர்வதில் ஒரு நிறைவை உணர்கிறேன்.

உலக்கை, தீவட்டி, தண்டம், குத்துக்கல், பிடிச்சுவச்சப் பிள்ளையார் –தானாக முன்வந்து எந்த வேலையும் செய்யாமல் அடுத்தவர் செய்வதை சும்மா வேடிக்கை பார்த்தபடி இருப்பவர்கள்.

குதிர், குந்தாணி, சோத்துப்பானை – தின்று தின்று விட்டு எந்த வேலையும் செய்யாமல் உட்கார்ந்தால் உட்கார்ந்த இடம் என்று சோம்பி இருப்பவர்களுக்கு கிடைக்கும் பட்டங்கள்

குதிர் என்பது நெல் கொட்டிவைக்கும் மரக்கலன்;

குந்தாணி என்பது நெல்லை உரலிலிட்டுக் குத்தும்போது வெளியே சிந்தாமல் இருக்க வாய்ப்புறத்தில் போடப்பட்டிருக்கும் கல் வளையம்

கோவில்மாடு – கோவிலுக்கு நேர்ந்துவிடப்பட்ட காளைகள் தம்மிஷ்டத்துக்கு மேய்ந்தும் திரிந்தும் வாழ்வதுபோல் எந்தக் கவலையும் எந்தப் பொறுப்பும் இல்லாமல் தன் விருப்பத்துக்கு வாழ்பவர்கள்.

கோவில் பெருச்சாளி – பெரிய கோவில்களுள் வாழும் பெருச்சாளிகளுக்கு நைவேத்தியம், பிரசாதம், படையல், பக்தர்களின் வேண்டுதல் என்று எந்த வடிவிலாவது எப்படியாவது உணவோ, தானியமோ கிடைத்துக்கொண்டே இருக்கும். அவற்றைத் தின்று கொழுத்துவளரும் எலிகளைப் போல எந்த உடல் உழைப்பும் இல்லாமல் அடுத்தவர் உழைப்பில் உண்டு உடல் பெருக்கும் சோம்பேறிகளைக் குறிப்பது.

பழம்பெருச்சாளி – அடுத்தவர் உழைப்பில் உடல் பெருக்கும் சோம்பேறிகளுள்ளும் பெரும் அனுபவசாலி, சுரண்டலில் கைதேர்ந்தவர்.

பழம்பஞ்சாங்கம் – பழைமைவாதத்தில் ஊறியவர்.

புண்ணாக்கு – எண்ணையெடுத்த பின்பு மீறும் சக்கையைப் போல் எந்த விஷயஞானமும் இல்லாதவர்கள்.

பன்னாடை – பனை மரம், தென்னை மரங்களில் கீற்றுகளைத் தாங்கிப்பிடிக்க அமைந்த இயற்கையின் சிறப்பு. பயனுள்ள இதை ஏன் பயனற்றவர்களுக்கான வசையாக உபயோகிக்கிறார்கள் என்று யோசிக்கையில்தான் விஷயம் பிடிபட்டது. இந்த பன்னாடை சல்லடை போன்றிருப்பதால் பழங்காலத்தில் எண்ணெய் வடிகட்டியாகப் பயன்பட்டது. சாரத்தை கீழே விட்டு தூசு தும்புகளைத் தக்க வைப்பது போல் பயனற்றவற்றை மனத்தில் தக்கவைக்கும் தன்மையினர்.

கூமுட்டை – கூழ்முட்டை – வெளியே நல்ல தோற்றமிருந்தாலும் உள்ளே விஷயஞானம் இல்லாதவர்கள்.

ஓட்டைவாய் – எந்த ரகசியத்தையும் தன்னகத்தே வைத்திருக்க இயலாதவர்.

குறுமுட்டு – அளவு கடந்த செருக்குடையவன் என்கிறது லெக்சிகன் தமிழகராதி

கருங்காலி, குலங்கெடுக்க வந்த கோடரிக்காம்பு – காட்டிக்கொடுப்பவர்கள், இனத்துரோகிகள்.. தன் குலத்தை (அ) குடும்பத்தைத் தானே கெடுக்கும் முயற்சியில் ஈடுபடுபவர்கள். (இரும்புக்கோடரிக்கு கருங்காலி மரத்தினால் செய்யப்பட்ட உறுதியான கைப்பிடிதான் மற்ற கருங்காலி மரங்களை வெட்ட உதவி செய்கிறது என்பதால் இப்பட்டம்)

விளக்கெண்ணெய் – வழவழா கொழகொழா என்று விஷயமில்லாமல் வெட்டிப்பேச்சு பேசுபவர்கள்.

மட சாம்பிராணி! வாசனையில்லாத சாம்பிராணி!

வெண்ணெய்வெட்டி – மழுங்கலான கத்தியைக் கொண்டு வெண்ணெய் போன்ற மிக மென்மையான பொருளைத்தான் வெட்டமுடியும். செயலில் தீரம் காட்டாத வாய்ச்சொல் வீரர்களுக்குரிய பட்டம்.

உதவாக்கரை – மக்கள் புழங்குவதற்குப் பயன்படாத தன்மை கொண்ட ஆற்றங்கரை அல்லது குளத்தங்கரை போன்றவர்கள். இருந்தும் உபயோகமில்லாதவர்கள்.

களிமண் – தண்ணீரை உள்ளிழுக்கும் தன்மையற்றதால் செடி வளர உபயோகப்படாது. சொல்வதை உள்வாங்கும் திராணியற்றவர்களைக் குறிப்பது.

சென்னாக்குன்னி – சதா நச்சரிப்பவர்.

முண்டம் – தலையில்லாதவன். தலையிருந்தால்தானே அதில் மூளையும் இருக்கும்? எனவே மூளையில்லாதவன்.

மண்ணாந்தை, தெம்மாடி, தத்தி, தறுதலை – சாதுர்யமில்லாதவர்கள்

அறிவுக்கொழுந்து – அவர்களுடைய அறிவு இப்போது கொழுந்தாக, இளந்தளிராக இருக்கிறது. முற்றி வளர காலமெடுக்கும் அதாவது அவர்களிடத்தில் புரிதல் அரிதாம்.

அகராதி – தனக்குதான் எல்லாம் தெரியும் என்ற ஆணவப்பேச்சும் செய்கையும் கொண்டவர்கள்.

எச்சிற்கையால் காக்கை ஓட்டாதவன் – கஞ்சன், கருமி

கல்லுளி மங்கன், கல்லுப்பிள்ளையார் – அழுத்தக்காரன் (கல்லுளியால் செதுக்கினாலும் அசைந்துகொடுக்காத கல் போல எவ்வளவு தூண்டினாலும் உணர்வுகளையும் கருத்துகளையும் வெளிப்படுத்தாது அழுத்தமாய் மறைத்துவைப்பவன்)

இவை போக சிடுமூஞ்சி, அழுமூஞ்சி, உம்மணாமூஞ்சி, அழுகுணி, புளுகுணி, மடையன், கிறுக்கன், கேணன், வம்பன், மூர்க்கன், வாயாடி, அடங்காப் பிடாரி, சண்டி, விடாக்கொண்டன், கொடாக்கொண்டன், அழுக்குப்பாண்டை, பயந்தாங்கொள்ளி, தொடைநடுங்கி, மேனாமினுக்கி, கோள்மூட்டி, தண்ட சோறு, தடி மாடு, சேத்தெருமை போன்ற காரணப்பெயர் வசவுகளுக்கு விளக்கம் தேவைப்படாது அல்லவா?

இவை தவிரவும் குரங்கு, கோட்டான், எருமை, பன்றி, நாய், பேய் போன்று கோபமாகவும், செல்லமாகவும் வெளிப்படும் விசேட வசைச்சொற்களை நன்றாகவே அறிந்துவைத்திருக்கிறோம் அல்லவா? கழுதை… பொதி சுமந்தாலும் சுய அறிவில்லாத ஜீவன்.

இன்னும் இஞ்சி தின்ன குரங்கு, வெத்து வேட்டு, அண்டப் புளுகன் ஆகாச புளுகன், உம்மனா மூஞ்சி, ஊர் சுற்றி…

கிராமப்புறங்களில் அடுத்தவரை சாபமிடவென்று சில வசைச்சொற்களை உபயோகப்படுத்திக் கேட்டிருப்போம்.

உன் வீட்டில் எள்ளு முளைக்க, சாதாரணமா வீட்டில் எள்ளை விதைத்து வளர்க்க மாட்டார்கள். ஆனால் முதல் நாள் தொடர்ந்து பத்து வரை இறந்தவர்கள் வீட்டில் குழித்தர்பணத்தில்தான் வளரும்.

கழிச்சலில் போக. அந்தக்காலத்தில் காலரா வந்து வாந்தி பேதியால் இறந்தவர்கள் அதிகம். அப்படி பேதி வரவேண்டும் என்ற சாபம்தான் அது. காளியாய் கொண்டு போக என்றால் அம்மை வரவேண்டும் என்ற சாபம். இப்போது காலரா, அம்மை போன்றவற்றுக்கு தடுப்பூசிகள் வந்துவிட்டதால் அந்த சாபங்கள் பலிப்பதற்கான சாத்தியங்கள் குறைவே.

Would science thwart ‘curses’?

Could a cursed land that was destined to be a desert be transformed? Yes.. Technology and motivated leadership could!

The legend is as follows: Lord Krishna picked up Maata Rukmini from Avanti and on way to Dwarka on a Chariot, invited the ‘Angry’ Rishi Doorvasa to accompany them on the Rath and be their guest in Dwarka. Rishi Doorvas wanted Rukmini and Lord Krishna to pull the chariot instead of the Horses and then only he will come. Having agreed, they started pulling the chariot. In between Rukmini became thirsty and wanted water. Lord Krishna pressed his leg hard into the earth and water came oozing. Rukmini and Krishna drank the water and started the journey, Doorvas became angry since he was not offered water and gave curses (shaap), one of that was ‘The water the Dwarka Kingdom will be salty and not fit for drinking’.

To reverse the curse, Modi tirelessly struggled for over two decades to bring water to this parched Saurashtra region by implementing the Sardar Sarovar Narmada project. Some 3.77 lakh ha gets Narmada dam water, flowing directly to the farms through open canals.

SAUNI, the link project, fills the irrigation dams which already have canal networks to channel water to farms. Four trunk lines — Link I, II, III and IV — will take water to the 115 dams spread across all Saurashtra’s 11 districts. Pumping and piping networks are themselves engineering marvels, for example, two sets of pumps of 13 tmc per hour capacity at 30m head. Sourashtra region is 60m above Narmada valley!

Modi transformed Saurashtra in a decade.. More than being proud, I am envious of not having such a leadership in other states!

No fighting with the upper riparian states if you manage the water resources intelligently!

Salute to the great visionary……

Amazing Literary Skills of Sages

Nataraja Charana Shringara Rahita is a sanskrit hymn by Sage Patanjali, the author and compiler of the famous yogasutra. It has ten verses and those of you who hear the chanting would be enthralled at the rhythm and beauty of the composition, language being not a barrier!

Once upon a time, as the story of the origin of the hymn goes, Nandi, Shiva’s carrier would not allow Patanjali Muni (who himself does not have legs) to have Darshan of the Lord Shiva (Nataraja of Chidambaram). In order to reach Lord Shiva, Patanjali, with his mastery over grammatical forms, spontaneously composed this prayer in praise of the Lord without using any extended (‘dIrgham’) syllable, (without ‘charaNa’ and ‘shRi Nga’, that is, leg and horn) to tease Nandi.

Shiva was quickly pleased, gave Darshan to the devotee, and danced to the lilting tune of this song. The place where this incidence is said to have happened is Chidambaram, the holy abode of the ‘cosmic dancer’!

A sample verse, one of the ten, is reproduced for those who can decipher the lyrics with no ‘leg or horn – the rest are on similar lines!

सदञ्चित-मुदञ्चित निकुञ्चितपदं झलझलञ्चलित मञ्जुकटकं

पतञ्जलि दृगञ्जन-मनञ्जनं अचञ्चलपदं जनन भञ्जनकरम् ।

कदम्बरुचि-मम्बरवसं परम-मम्बुद कदम्बक विडम्बक गलं

चिदम्बुदमणिं बुध हृदम्बुजरविं पर चिदम्बर नटं हृदि भज ॥ (१)

Revered piety apart, one would be left dumb stuck at the literary skills of our ancient sages!

One may listen to the full verse sung with beautiful rhythmical beats!

கல்பாக்கத்தை கடந்த காலங்கள் – ஒரு வாடா மலரும் நினைவுகள்

76-77 காலகட்டங்களில் கல்பாக்கம் பஸ் போக்குவரத்து சொல்லும்படி இருக்காது. சென்னை போக 108, 119, 119 A அடிக்கடி இருக்காது. பம்பாயிலிருந்து வந்த புதிதில் சட்ராஸ் பஸ் ஸ்டாண்ட் கடைக்காரரிடம் ‘எப்பங்க அடுத்த பஸ்?’ கேள்விக்கு அன்பாக அவர் உடனேயே ‘இப்ப இருக்கு தம்பி’ன்னார். ஒரு மணி கழித்து வந்த வண்டியை பார்த்த உடன் அவர் ‘நான் சொன்னேன்ல, வந்துடிச்சு பாத்தீங்களா?’ கடிகார ஓட்டத்தில, பாம்பேக்கும் கல்பாக்கத்துக்கும் இவ்வளவு வேறுபாடா? சிரிக்கறதா அழறதா தெரியல்ல.

இரவு கடைசி பஸ் சென்னையில் 8மணிக்கு என்று நினைக்கிறேன். கூட்டம் தாங்கமுடியாது. உட்கார்ந்து வந்ததைவிட நின்றுவந்த நாட்கள்தான் அதிகம். கல்பாத்தில் கடைசி பஸ் எப்பன்னு சரியா ஞாபகம் இல்ல, ஆனாலும் மாலை 7 மணிக்கப்பறம் இல்லன்னு ஞாபகம்…

ட்ராவல் நேரம் சுமார் 3 மணி! தர்மத்துக்கு என்று ஒரு ரோடு.. நிறை கர்ப்பிணிகளுக்கு பிரசவம் நிச்சயம்!

சென்னைக்கு போவதற்கு இந்த கதி என்றால், என்னைப்போல தெற்கே போபவர்களுக்கு அது ஒரு பெரும் போராட்டம்! முதலில் செங்கல்பட்டு போய்சேரவேண்டும்; பின்பு சென்னையிலிருந்து செங்கல்பட்டு வழியாக போகும் வண்டிக்கு நின்று ஏறவேண்டும். பொங்கல், தீபாவளி போன்ற பண்டிகை நாட்களில் பஸ் நிற்காமலே போவதும் உண்டு. சிதம்பரம் போக 8-9 மணி ஆன காலகட்டம் அது.

அந்த நேரத்தில் கடலூருக்கு சென்னையிலிருந்து டைரக்டாக பஸ் விடப்போகிறார்கள் என்று, FBTR G சீனிவாசன் (அவர் எங்க ஊர் – கிருஷ்ணமாசாரியும் தான்) சொன்னது, அப்போதுதான் கல்யாணமாகி இருந்த எனக்கு, காதில் தேன் போல இருந்தது; வாயில்தானே தேன் இனிக்கும் – இது எப்படி என்று என்னை கேட்காதீர்கன்; (செந்தமிழ் நாடென்னும் போதினிலே – மட்டும்தான் தேன் பாயலாமா?). காலை 730 – 8க்கு கிளம்பி சிதம்பரத்திற்கு 1230 – 1 மணிக்கெல்லாம் வந்துவிட்டால், அதுவும் பஸ்ஸில் உட்கார்ந்து கொண்டு! ஜென்மம் சாபல்யமான சந்தோஷம். 188 அப்போது தான் ஆரம்பித்தார்கள்!

அப்புறம் ECR ரோடு; அரை மணிக்கு ஒரு பஸ்; சர்வதேச தரத்தில் ஒரு ரோடு; 3 அல்லது 3 அரை நேரத்தில் வீட்டிலிருந்து வீட்டுக்கு சேரும் சௌகர்யம்; சொர்க்கம் என்றால் இதுதானோ?

80-85 களில் இங்கு உத்யோகத்தில் சேர்ந்தவர்களுக்கு, இதெல்லாம் தெரியாது – ஸில்வர் ஸ்பூனுடன் பிறந்தவர்கள்!

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வசதிகள் வந்தவர்களுக்குத்தான் அதன் சுகம் தெரியும். TV இல்லாத காலம் – Readers Haven இல் புது புத்தகங்கள் – பிறகு கம்யூனிட்டி TV 6th Street பார்க்கில்; பிறகு TV ஆன் பண்ணிட்டு சத்தம் வரும் முன்னே – படம் வரும் பின்னே வால்வ் TV – Water tankஇல் antenna – ரூபவாகினி ‘நேத்து ஒங்க வீட்ல வந்துதா?’ – EC TV – கலர் – ரிமோட் – 100க்கும் மேற்பட்ட channel – எங்கேயோ வந்துட்டம்பா!

TV இல்லாத காலங்களில் பொழுது போக்க எத்தனை வழிகள்: open air theatre KRC- NESCO – swimming pool – hostel table tennis -Guest house badminton- Homoeopathy Association – officers’ club- கணேஷ் தியேட்டர் – நோ – அது ஒரு கூறை கூடாரம் ( ஏதோ ஒன்று ஸட்ராஸிலும் உண்டாமே?) – ௧ணேஷில் கம்பாக்கத்துக்கு வந்த மறு நாளே continuous காட்சிகளில் தில்லானா மோகனாம்பாள் (Padmini is The most beautiful actress – don’t you agree).

எத்தனை நண்பர்கள் – வயது, பதவி வித்யாசம் அதிகம் பார்க்காத, கள்ளமில்லாத, எதிலும் வேறுபாடுகளையே பார்த்து விவாதிக்கும் சமுதாயத்தில், எந்த வேறுபாட்டையும் காணாத, காண விரும்பாத மனம் கொண்ட வாலிப கூட்டம்! வேலைச்சுமை அதிகம் இல்லாததால், மாலைநேரங்களில் பெரும்பகுதியை காலனி வாழ்க்கையில் செயலிட முடிந்த ஒரு காலகட்டம். அந்த நாளும் வந்திடாதோ! நினைத்தாலே கண்கள் மகிழ்ச்சியில் கனக்கின்றன!

wifஐ பின்னால் உட்கார வைத்து இருசக்கர வண்டியில் பயணித்தது எத்தனை பேருக்கு அனுபவம் உண்டு? பின் ஸ்கூட்டர், கார், … ஹூம் நினைத்தாலே இனிக்கிறதய்யா! Co-operative stores இல் loan வாங்கி எது வேண்டுமானாலும் வாங்கலாம். அப்புறம் milk society! Vegetable at wholesale rates… மாதசம்பளம் 750 இருந்து – குழந்தைகள் தங்கள் காலில் நிற்கும் நிலையில் – படிப்படியாக வாழ்க்கை மாறியது; ரிடையர் ஆகும்போது கை நிறைந்து மனமும் நிறைந்திருந்தது! பசுமை நினைவுகள் – நிழலின் அருமை வெயிலில் காய்ந்தவர்களுக்குத்தான் அய்யா தெரியும்.

புதிதாக கல்யாணம் ஆனவர்களுக்கு quarters கிடைக்காமல் திருக்கழுக்குன்றத்தில் வாடகை வீட்டில் தங்கிய அனுபவம் என்னைப்போல எத்தனை பேருக்கு உண்டென்று தெறியாது! இப்போது பல அடுக்கு மாடிகளாமே?

நாற்பது ஆண்டுகளில் கல்பாக்கத்தில் ஒரு அசுர வளர்ச்சி – நமக்கும் தான்! இறைவனுக்கு ஒரு J போடலாமா?

Sympathising with German farmers

Pity the German farmers. While those in the same profession in India got so much of media attention within the country and in the western media, none lent a helping hand to these German farmers agitating for their rights.

The farmers’ revolt in Germany has been happening for a while now. German cities have been choked with long lines of tractors. Their target is a controversial new law brought by the German government. The German government has brought in a new “insect protection law.” It will curb the use of certain pesticides to save insect populations from collapsing. But many German farmers insist that these laws will destroy their livelihood. Or as they put it more succintly, “don’t kill farms to save bugs.”

Why there was no cry in the liberal media on the rights of these farmers and protection of environment?

Why Rihanna would not say, why aren’t people talking about this? What happened to humanitarian liberal media all around the world and their supposed reverence for farmers? Don’t the “annadatas” of Germany deserve some love?

Is it something to do with racist supremacy? The global media respects the sovereignty of countries with majority white populations. They see Germans as people who deserve to make their own decisions. Did the Prime Minister of Canada try to order Chancellor Merkel around? Of course not. But they see India differently. We may have our own elected government, but that doesn’t matter as much. Our government is expected to report to western capitals and western media on a daily basis and make a case for its legitimacy. Any time that the Washington Post or New York Times feel that our government is no longer legitimate, they will mobilize global opinion to rescue people in formerly colonized countries. It’s the ultimate high, a heady mix of white privilege and liberal privilege.

The other reason is the most chilling of all. There is a lot of money to be made by defaming India. And no money to be made by defaming Germany. There is nobody around to pay for full page ads in the New York Times calling Germany a fascist state. There is nobody to hire influencers at $2.5 million per tweet to get people talking about what a horrible place India is. There is nobody to sponsor a 30 second commercial on German farmer’s protest in the middle of superbowl

Who is investing this money? And what are their interests? If you say they really care about people of India, you must be joking.

Bear in mind that this market also creates its own demand. Once they have painted a target on India’s back, people around the world want to know more. They want to scratch that itch. In the US, the popular Daily Show did an 8 minute segment defaming India, but only a 2 minute segment about how the liberal governor of New York covered up 50% of Covid deaths. Do you realize what this means? American media now gives higher billing to anti-India reporting than it gives to actual American lives. Who created this market and what are their interests?

Subversion against India is now a global liberal mission. And an obsession! Support to farmers’ agitation is not for a noble cause!

We can but only sympathise with these German farmers for getting a differential treatment!

Credits

https://www.opindia.com/2021/02/germany-farmers-protest-global-left-subversion-india-liberal-mission/