India is set to begin its first large-scale commercial semiconductor production in 2026, primarily focusing on mature nodes (28nm to 40nm) for automotive and consumer electronics. Key facilities entering production include the Tata Electronics fab in Dholera, Gujarat, and the Micron Technology facility in Sanand.

The Indian government is actively pursuing the next stage of semiconductor manufacturing, with plans to advance from current 28nm, 65nm, and 90nm capabilities to 7nm and eventually, 2nm fabrication, which is the present day high tech chip. The 2nm chip will power advanced applications like AI, automobiles, and edge computing devices.

The transition to 2nm requires moving from current DUV (Deep Ultraviolet) lithography to EUV (Extreme Ultraviolet) systems, which the government is actively pursuing through international partnerships. 

As of early 2026, the global race for 2nm semiconductor manufacturing is dominated by three main players: TSMC, Samsung, and Intel. 

TSMC officially began volume production of its 2nm (N2) chips in the fourth quarter of 2025. Its initial capacity is heavily booked by major clients like Apple (expected for the iPhone 18 Pro) and Nvidia. The company is also preparing an enhanced N2P version and a 1.6nm (A16) process for later in 2026.

Samsung Electronics has achieved mass production of its first-generation 2nm chips (starting with the Exynos 2600) in late 2025. In 2026, it is ramping up its second-generation 2nm process (SF2P) and has secured a major $16.5 billion contract with Tesla. Samsung’s 2nm technology is the first to use Gate-All-Around (GAA) transistor architecture commercially.

Intel’s 18A node (equivalent to 2nm) has entered volume manufacturing, primarily for its own internal use such as the Panther Lake processors launched in January 2026. Intel is actively courting external customers like Microsoft and IBM to use its 18A process to compete with TSMC.

Rapidus (Japan) is a state-backed Japanese firm is currently in the pilot production phase for 2nm chips, with goals for full mass production by 2027. 

Sadly India has missed out in the race for semiconductor technology which Taiwan picked up early and now is the world leader.  Government is rightly giving the needed push with all the supports.

The first commercial production of chips in india would start in late 2026 or early 2027 at the Tata-PSMC facility in Dholera.  The initial commercial chips would use 28nm to 90nm technology, which is ideal for automotive, telecom, and power applications.

While the art of today’s technology of 2nm fabrication is a decade away, India has already reached significant milestones in designing these advanced chips with Qualcomm. Qualcomm does not own factories (it is “fabless”), it has successfully taped out (finished the design for) its first 2nm chip, with a significant portion of this design work done at its Qualcomm India centers. India is targeting the domestic manufacturing of 2 nm chips by 2035 as part of its long-term Semicon 2.0 roadmap. But in this ten years, chips would have advanced further is a different story!

https://indianexpress.com/article/technology/tech-news-technology/qualcomms-2nm-breakthrough-puts-india-at-the-centre-of-global-chip-design-10519645/

கடிகாரம் நம் வாழ்க்கையில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது. மில்லி செகன்டின் மதிப்பு ஒலிம்பிக் போட்டியில் வெள்ளிப்பதக்கம் வென்றவருக்கு தெரியும். வினாடியின் மதிப்பு விபத்திலிருந்து தப்பியவருக்கு தெரியும். ஒரு நிமிடத்தின் மதிப்பை ரயிலைத்தவரவிட்ட பயணிக்கு தெரியும். இந்த வேகமான வாழ்க்கையில் மணிகளை அளந்தால் போதாது. மணித்துளிகளை துல்லியமாக அறிய கருவிகள் தேவை.

ஒருகாலகட்டத்தில் சூரியன்தான் நமக்கு நாட்காட்டி மட்டுமல்ல நேரம் காட்டியும் கூட. சூரிய உதயம் நாளின் துவக்கம். சூரிய அஸ்தமனம் வரை உழுலுவதுதான் வாழ்க்கை. நிழல்களின் நீளம்தான் நாளின் பகுதி. இரவை கணக்கிடவேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஏனெனில் திருடனையும் காவலரையும் தவிர்த்து! அவர்களுக்கு நிலவும் இரவில் கூவும் பறவைகளும் ஒருவேளை நேரம் காட்டி இருக்கலாம். மின்விளக்குகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டபின் இரவின் அவசியம் வெளிப்பட்டது. அமாவாசை பௌர்னமியை கணக்கிட்டு வருடங்கள் கணக்கிட்டார்கள். ஆனால் நாளை எப்படி பிரித்து அளவிட்டிருப்பார்கள்?

எந்த காலகட்டத்தில் இந்த நவீன வகை கடிகாரங்களின் தேவை உணரப்பட்டது? தொழில் மயமாக்கத்துக்குபின்தான் நேரத்தை கணக்கிடும் தேவை அதிகமானதோ? ஒரு காலகட்டத்தில் வர்த்தகத்தைக்கு கடல் பயணத்தின் தேவை அதிகரித்தது. அப்போது கப்பலின் வேகத்தை கணக்கிட மணல் கடிகாரமும் முடி நூல்கயிறும்தான் உபயோகப்பட்டதாக வரலாறு. அரைமணி அளவுக்குத்தான் ஒவ்வொரு மணல்ஜாடி இருக்கும். கடல் போக்குவரத்துக்கு knot என்று வேக அளவிடும் வழக்கம் பிறந்தது இதனால்தான்.

14ஆம் நூற்றாண்டுகளில்தான் இயந்திரவகை நவீன கடிகாரம் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. பீட்டர் ஹெனின் என்ற ஜர்மானியர்தான் 1541இல் முதல் கைகடிகாரத்தை கண்டுபிடித்தார்.

17ஆம் நூற்றாண்டில்தான் pendulum வகை கடிகாரங்கள் உபயோகத்துக்கு வந்தன. மணியை O’ clock அதாவது of the clockஇன் சுறுக்கத்தின் புழக்கம் அதற்குப்பின்தான் வந்தது. உதாரணத்துக்கு 3 O’ clock அதாவது 3 மணி of the modern clock என கூறும் பழக்கம் ஏற்பட்டது.

சன் டயல், நீர் – மணல் கடிகாரங்கள் புழக்கத்தில் இருந்திருந்தாலும் வீட்டுக்கு வீடு அவை உபயோகப்பட்டிருக்குமா என்று தெரியவில்லை!

ஜாமம் என்ற சொல் உபயோகமும் ஒரு தோராயமான நேர கணக்குதான். சங்க கால தமிழ் இலக்கியங்களில் கண் இமைக்கும் நேரத்தை ஒரு “மாத்திரை” என்று அளவிட்டிருந்தாலும், நாழிகை அல்லது ஜாமம் போன்ற கால அளவுகள் எப்படி கணக்கிடப்பட்டு உபயோகத்தில் இருந்தது என்பதற்கு குறிப்பு இல்லை. இந்த விதத்தில் பார்த்தால் ராகு காலம், யம கண்டம், குளிகை என வகைபாடுகள் எப்படி கணக்கிடப்பட்டிருக்க முடியும்? ஒரு வேளை மெதுவான அந்த காலகட்டத்தில் எல்லா நேரமும் நல்லநேரமோ?

என்ன ஆச்சரியம் என்றால், ஜாதகத்தில் நிபுணத்துவம் வாய்ந்த நம் வேதவித்தகர்கள், ஒரு நாழிகை அதாவது 24 நிமிடத்தை எப்படி அளந்திருக்க முடியும்? அதுவும் சூரிய உதயத்திற்கு பின் – அதுவும் ஒவ்வொரு பருவத்துக்கும் வேறுபடலாம்! பிறந்த வேளை, முகூர்த்த நேரங்கள் போன்ற பலவற்றை இதைவைத்துத்தானே குறிக்கிறார்கள். நவீனவகை கடிகாரம் இல்லாத காலகட்டத்தில் எப்படி துல்லியமாக கணக்கிட்டிருக்க முடியும்? இதற்கு அறிவு பூர்வமான மற்றும் யதார்த்தமான விளக்கங்கள் இருப்பதாக தெரியவில்லை!

எனவே வேதகாலத்தில் உருவான ஜாதக கணிப்பே ஒரு தோராயமோ என தோன்றுகிறவில்லையா? இந்த கேள்விகளுக்கு விளக்கம் இல்லாதபோது பிறக்கப்போகும் குழந்தைக்கு நல்ல எதிர்காலம் வேண்டி சிசேரியன் ஆபரேஷனுக்கு நேரம் குறிப்பவர்களை என்னவென்று சொல்வது? சரி. இதை சாஸ்திரங்களை வினவும் பகுத்தறிவு வாதிகளின் கேள்விகளுக்குதான் என்ன அறிவு பூர்வமான பதில்?

Many of us may not be aware that an important off shoot of covid epidemic is the entry of new class of vaccines called ‘mRNA’. Though invented in 1990, only in 2013 a vaccine based on this platform was made for Ebola – even that did not reach the market as the infection subsided too quickly. Pfizer-BioNTech’s covid-19 vaccine was the first of its genre to be authorised for vaccination worldwide.

Though it was a new technology, it was the first vaccine to get regulatory clearance: BioNTech took less than a year from concept to commercialisation! The vaccines of conventional type (attenuated, adeno, etc.,) took much longer to hit the market! The reason could be, It is much safer to manufacture as it does not involve handling live viruses and hence may not need bio safety laboratories like the ones for the others!

BioNTech, the then anonymous German company founded by Turkish (couple) immigrants Dr Ozlem Tureci and Dr Ugur Sahin in 2008, is involved in treating cancers by provoking body to make antibodies to fight the cancer cells through this mRNA technology! And it is patient specific – designer mRNA medicine! Dr Ugur caught the idea of mRNA based vaccine while reading about the then ‘epidemic’ in Wuhan and the paper that published the genetic code of virus in Jan 2020. The couple relentlessly pursued their idea, converting their modest cancer immunotherapy facility into making the vaccine. By Dec 2020 their (over)ambition became a reality when the massive global vaccination program was rolled out with UK’s grand old Mrs Keen, being the first one to lead – she took the first vaccine shot. This small company beat the pharma giants Moderna of US, Sanofi of France, that were also pursuing the same technology!

An extremely small unknown entity that was worth less than half a billion$ in early 2019 hit the roof with a net worth of over 27 billion by mid 2020. Not just that, the realisation, that gloomy world that has locked itself down, could open its wings, lifted the indices all around! World Economy back on rails!

When the company struggled to make the vaccine in 2020, no outside help came either from institutions or nations! ‘Operation warp speed’ was mired with US presidential election controversies, with Trump blaming an intentional delay of approval of vaccines. This cast aspersions on the regulatory body! And hence no money from US! EU could not place advance purchase orders due to difference of opinion among the member states! UK funded its own Oxford program but not the Germans! Brexit politics!!No funding from Gates’ covax program too!! Only wealthy small nations like Israel and Singapore placed advance purchased orders for their citizens! Sheer pursuit of excellence in science kept the team going!

Luckily Pfizer partnered in the mission and strengthened the massive phase-3 trials and augmented the production capacities, which the tiny company could anyway not cope up with!

This is the story of a small, Cancer immunotherapy company, becaming a vaccine behemoth!

ULTIMATELY SCIENCE HAS INDEED WON!

1949இல் வந்த ‘ நல்லதம்பி’ என்ற திறைப்படத்தில் NSK TA மதுரம் பாடும் ‘விஞ்ஞானத்தை வளக்கபோறேன்’ என்கிற பாடலில் கற்பனையில் மட்டுமே உருவான பல ‘மிஷிண்கள்’ அதன்பிறகு நினைவுலகத்துக்கு வந்து வெகுநாட்களாகிவிட்டன – அதில் வரும் ‘பொண்ஜாதி புருஷன் இல்லாம புள்ளயும் குட்டியும் பொறக்கறாப்பல’ என்பது எப்படித்தான் கவிக்கு தோன்றியதோ? ஆனாலும் 1978இல் தான் முதல் IVF. இதைப்போல் அந்த பாடலில் பல கற்பனைகள். ‘பள்ளிக்கூடத்துக்கு புள்ளைங்க போகாம படிக்க கருவி’ – online classஓ – சூபரய்யா? கண்டுபிடிப்புகளுக்கு மட்டும்தான் நோபல் பரிசோ, உக்திகளுக்கு யோசனை சொல்பவர்களுக்கு ஏன் கிடையாது?

1957இல் வந்த மாயாபஜார் படத்தில் எங்கேயோ இருக்கும் அபிமன்யுவை வத்ஸலா கண்ணாடியில் பார்த்து பாடும் ஒரு பாடல்காட்சி (நீ தானே என்னை அழைத்தது?) – தொலைகாட்சி பெட்டி என்ற ஒரு சாதனம் இல்லாத நாளில், இதை ஒரு கனவு போல் ரசிக்க முடிந்தது. ஆனாலும் நனவுக்கு அது இருபது வருடங்களுக்குப்பின் 1978இல் தான் வந்தது! இந்நாள் Skypeஇன் உபயோகம்கூட இதன் தாக்கம்தானோ என்று தோன்றவில்லை?

வெகு தொலைவில் நடக்கும் நிகழ்வுகளை நேரடியாக காணவும் கேட்கவும் முடிவது ஒரு விஞ்ஞான அதிசயமே – ஆனாலும் இதை முன்னதாகவே கற்பனிக்க முடிந்தது அதிசயத்திலும் அதிசயமன்றோ? கனவுலகில் உலவும் இந்த படைப்பாளிகளை நிறுவனங்களின் ஆலோசகர்களாக நியமித்தால் உலகம் விரைவில் மாறிவிடுமன்றோ?

விஞ்ஞானியின் கனவுகளுக்கு அந்த அறிவே ஒரு கடிவாளம்: உதாரணத்துக்கு, Robert Heinlein 1940இல் எழுதிய ‘Solution Unsatisfactory’ என்ற குறுங்கதையில் அணுகுண்டை விவரிக்கிறார். இந்த கதை அமெரிக்கா இரண்டாம் உலகப்போரில் ஈடுபடும் முன் எழுதியது. அவரால் அனுமானிக்க முடிந்ததை, அணுசக்தியின் தந்தை என உலகால் அறியப்படும் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீனால் ஏன் முடியவில்லை? அந்த மாபெரும் விஞ்ஞானி 1932இல் என்ன சொன்னார் தெரியுமா? “அணுசக்தியை வெளிப்படுத்த அணுவைப்பிளக்கும் சாத்தியக்கூறுகள் மிகவும் குறைவு”. அதில் நம்பிக்கை இல்லாததால் அப்போதய அமெரிக்க ஜனாதிபதி ரூஸ்வெல்டுக்கு அணுகுண்டின் தேவையை வலியுறித்தி விஞ்ஞானிகள் 1939இல் எழுதிய கடிதத்தில் கூட அவர் கையெழுத்திடாமல் அதன் முன்னுறையில் மட்டும் தான் கையெழுத்திட்டார்! அவருக்கு அந்த கண்டுபிடிப்பு வெற்றி ஏற்படும் என்பதில் அவ்வளவு தீவீரமான நம்பிக்கையில்லை.

https://en.wikipedia.org/wiki/Einstein–Szilard_letter

ஒன்றா இரண்டா – இதைப்போல் நிறைய உதாரணங்கள் சரித்திரத்தில் உள்ளன. எனவே, அஞ்ஞானி்களான கவிகள், மற்றும் புனிதம் படைப்பவர்களால்தான், புரட்சிகரமான புத்தாக்க விஞ்ஞான கண்டுபிடிப்புகளின் உக்திகள் வித்திடப்படுகின்றன. ஏனெனில் அவர்களின் கனவுகளுக்கு தான் கடிவாளமே இல்லாத சுதந்திரம். அவர்களால்தான் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் உருவாகின்றன, விஞ்ஞானிகளாலல்ல, என்றால் அது ஒன்றும் மிகையல்ல! ஆகையால், இவர்களையே company CEO க்களின் அறிவியல் ஆலோசகர்களாக நியமிப்பது முன்னேற்றத்துக்கு ஒரு நல்வழி என்பதில் இரு வேறு கருத்துண்டோ?

இப்படித்தான் எனக்கு The ottoman secret என்ற Raymond Khoury எழுதி 2019இல் வெளியான ஒரு புதினத்தை படித்து முடித்தவுடன் ஒரு கருத்து புலப்பட்டது: நம் கண்ணும் காது மட்டும் இப்படி தொலை தூரத்துக்கு பயணிக்கமுடியும்போது ஏன் நம்முடைய முழு உடலும் அதேபோல் பயணிக்ககூடாது? இன்னும் ஒரு படி மேல் போகலாம் – ஏன் நாமே முழு உடலுடன் கடந்த காலத்துக்கு பயணிக்க முடியாது? நவீன விஞ்ஞானமும் முப்பறிமாணத்தில் காலத்தையும் உள்ளடக்கி நான்காக விரிவடைய அனுமதிக்கிறதே?

முப்பறமாணத்தில் பயணிக்கும் மனிதனால் ஏன் நாலாவது பரிமாணத்தில் பயணிக்க முடியாது? முடிந்தால் சரித்திரதவறுகளை கூட சரிசெய்து நல்ல எதிர்கால சமுதாயத்தை உருவாக்க முடியுமே?

இந்த வகை கரு வெகுகாலமாகவே வெள்ளித்திறையில் உலவி வருகிறது. Star Trekக்கில் கூட இது உள்ளதாக நினைவு. 1968இல் வந்த ‘The Planet of the Apes’ தான் இந்த வகையில் முதலில் உருவானதோ? ‘Avengers – The Endgame’ தான் இந்த கருவில் உருவான படங்களில் box office hit! தமிழ் படங்களிலும் இந்த உக்தி 2015இல் “இன்று நேற்று நாளையில்” தலை காட்டியது.

ஒரு வேளை, கூடுவிட்டு கூடு பாய்வது, காலக்கப்பலில் பயணிப்பது, உணர்ச்சிகளே இல்லாத சம்பளமே எதிர்பார்க்காத இயந்திர மனிதர்கள், போராட்டங்களே இல்லாத வசதியான வாழ்க்கை, நோய் நொடி (பசி) இல்லாத ஆரோக்கியமாக வாழ்வு, உழைக்காமலே ஊதியம் (இத்தனை வசதிகள் இருந்தால் ஊதியத்துக்கு தேவையே இல்லையோ?) போன்ற இத்தியாதி இன்றைய கனவுகள் நாளை நிஜமாகுமோ? ஆனால் ஒரு problemஉம் இல்லாத உப்பு சப்பு இல்லாத வாழ்வு சுவைக்குமா? அது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும்…….அந்த யோசனை இப்போது வேண்டாம்.

இதையெல்லாம் யோசிக்கும்போது இன்னும் கொஞ்ச நாள் கழித்து நாம் பிறந்திருக்கலாமோ என்று தோன்றுகிறதல்லவா? வரும்காலம் நிச்சயம் பொற்காலம்தான்… I am an optimist… ஆனால்… ஹூம்…. நமக்குத்தான் கொடுத்து வைக்கவில்லை…